1. Max En Jos - 40


    Datum: 5-8-2022, Categorieën: Homo Auteur: Jean, Bron: Opwindend

    “Wie waar slaapt maak niets uit hoor, iedereen is daar vrij in” lacht de eigenaar/ beheerder.
    
    “Kan ik de bus dadelijk gewoon zo op de parkeerplaats zetten of moet ik iets aan doen, ik wel niet dat U op de een of andere manier gedonder krijgt”.
    
    “Nee hoor, iedereen hier weet dat als ze langs komen naakte mensen kunnen tegen komen dus doe gewoon of je thuis bent”.
    
    “Dat doe ik liever niet, want dan moet ik me helemaal aankleden ik geloof niet dat mijn werkgever blij zal zijn als ik naakt de bus op het bedrijfsparkeerplaats ga zetten” schatert ze het uit.
    
    “Daar kan ik in komen, het zou inderdaad een raar gezicht zijn ofschoon je collega’s het misschien wel leuk zouden vinden” lacht hij.
    
    “Dat weet ik wel zeker, op de laatste werkbespreking werd er gevraagd wie deze rit wilde maken maar er melde zich geen enkele vrijwillig. Ik zei dat ik die rit graag zou aannemen, ik zou die zielige haantjes chauffeurs wel eens laten zien waartoe ik als zijnde het zwakke geslacht in staat was”.
    
    Meteen kwam er een fluitconcert en enkele riepen zelfs een paar keer boe, Ik keek lachend naar onze chef die stak zijn duim omhoog ten teken dat hij het tof vond hoe ik met die collega’s omging.
    
    “Volgens mij weet enkel mijn chef dat ik van huis uit als nudist ben opgevoed, dit heb ik hem ooit eens verteld op een personeelsfeestje en daarom keek hij me ook meteen aan bij die vraag van wie wil die tour vrijwillig nemen” zei
    
    Nicole
    
    .
    
    Het klein beetje bagage wat we hadden werd uit ...
    ... de bus gehaald, de twee koelboxen werden natuurlijk ook meegenomen naar de chalets.
    
    Opeens vraagt Nicole “waar is de kroos gebleven, moeten die niet helpen met het dragen van hun eigen spullen”?
    
    Inn legt haar hand op haar schouder en draait haar langzaam richting het natuurwater en zegt “kijk maar eens goed waar ze zijn, die vinden het water interessanter als hun spullen”.
    
    Nog lachend loopt iedereen naar hun onderkomens, met een plattegrond in hun hand was die zo gevonden ook al waren ze er al langs gelopen in het begin hadden ze echt wel een plattegrond nodig het leek ook zo veel op elkaar.
    
    “Ik ben benieuwd of de jeugd van ons straks ook nog hun weg naar de chalets kunnen vinden” lacht
    
    Karin
    
    .
    
    “De tijd zal het leren, hadden ze ook maar om toestemming moeten vragen” zegt haar man.
    
    “Ja hé Herman, jij was vroeger ook altijd zo braaf om toestemming te vragen aan je ouders, als je uit je doen was en iets nieuws ging doen, ik zal dat dadelijk eens vragen aan je ouders wanneer ik ze opbel om te vertellen hoe het hier is” lachte Karin terug naar hem.
    
    “O ja hoor dat deed ik altijd, nou ja meestal pas nadat ik het gedaan had maar het was achteraf meestal wel goed hoor” zegt Herman met een blos op zijn wangen.
    
    “Hé pa wat ben jij rood en je bent nog niet eens in de zon geweest” roept Twan die plots samen met Mario in de deuropening staan.
    
    “Tja dat krijg je Twan, Papa heeft iets gedaan wat jij en
    
    Vera
    
    niet mogen van ons” lacht zijn moeder.
    
    “Wat ...
«1234»