1. Huidhonger - 2


    Datum: 25-7-2022, Categorieën: Overspel Auteur: Jef1990, Bron: Opwindend

    Anne
    
    overstrekt hijgend haar knieën even, door met haar handen op haar gespierde dijen druk uit te oefenen. Katja staat naast haar, met de handen op haar knieën, het hoofd naar de grond. Ze is buiten adem. Ze staan middenin het bos, op een open plek waar ze pauze houden. Ze hebben net een sprintje getrokken. “Niet slecht voor een weduwe, hè”, zegt Katja, “maar jij wint’.
    
    Anne ziet dat haar vriendin met haar rug tegen de grote eik gaat staan. Dan laat zich slap omlaag zakken. Ze heeft haar benen licht gespreid. Het sprintje dat ze samen hebben getrokken, is voor beiden iets teveel van het goede. Ze wilden niet toegeven aan elkaar, geen van beiden wil zich verliezer noemen.
    
    Maar we zijn het wel, denkt Anne in zichzelf: verliezer. Vooral Katja. Ze ziet er kwetsbaar en verwilderd uit in haar sexy joggingkleding, hier diep in het bos. Maar tegelijk toont ze zich vitaal en vrouwelijk. ‘Ik kan geen pap meer zeggen’, zegt Katja hees. Anne knikt.
    
    De aanblik van haar vriendin grijpt haar even naar de keel. Ach, ach, arm schatje, mompelt ze in zichzelf. Zo jong en dan je man verliezen. Maar ze voelt zich ook schuldig. Zij is óók iemand verloren: ze is haar minnaar kwijt. Die middag van het ongeluk hadden ze nog contact gehad. Ze hadden gevreeën, hij somber en verdrietig, hij vond dat het eigenlijk niet langer kon. Want hij hield van zijn vrouw, maar ook van haar. Toen hij wegreed had ze al zo’n vreselijk voorgevoel. Dit gedoe ging goed fout aflopen.En het liep fout af. Hij ...
    ... week van zijn vastgelegde route af, zat te rommelen met de routeplanner en verloor daarna de macht over het stuur. Dat stelde de politie op basis van de autodata achteraf vast.
    
    Samen hadden ze aan het bed gezeten, in het ziekenhuis. Katja en Anne. Al die tijd dat hij in coma had gelegen. Samen hadden ze gehuild. En toen hij was overleden werd het haar grote missie om Katja uit het isolement te houden. Dat had ze natuurlijk als vriendin sowieso gedaan, maar de kortstondige affaire gaf er haast een heilige glans aan.
    
    Ze kijkt naar haar vriendin die ingezakt tegen de machtige eik zit. Anne kan begrijpen waarom hij voor Katja is gevallen. Het is haar uitstraling: mooi, voornaam, koel en frêle tegelijk. Haar fantastische figuur, haar humor, die nu zo afwezig lijkt. Waarom gaan mensen dan toch nog relaties met anderen aan?
    
    Wat zocht hij in mij, denkt Anne, als je zo’n mooi meisje als Katja tot vrouw hebt? Ze weet het antwoord wel. Wat ie in mij zocht, is uiteindelijk juist dát wat ie miste. Ja, uiterlijk lijken ze op elkaar. Ook zij zelf is slank en buitengewoon mooi geproportioneerd, al zegt ze het zelf – hij vond dat ook -. Ze lijken daarin wel zusjes.
    
    Maar een mens zoekt altijd wat er niet is, minder is. Hij miste de spontaniteit en creativiteit bij Katja. Die is het type dat kalm en overwogen handelt, in alles, altijd binnen de lijntjes kleurt. Hij zelf was veel impulsiever, zinnelijker, opvliegender. Precies dát had hij bij haar, Anne, in ruime mate gevonden. Nee, ...
«1234»