1. Kostschoolmeisjes - 15


    Datum: 15-3-2022, Categorieën: Lesbisch Auteur: Sexlover, Bron: Opwindend

    Maar helaas voor Grace en Ruth, die zich amper nog durfden te bewegen, zagen ze door een kiertje van het gordijn dat het zuster Antonia was die uitgebreid de kapel begon te inspecteren. Met ingehouden adem zagen ze de non langs alle banken lopen en achter het altaar kijken. In eerste instantie negeerde ze de biechtstoel, maar op een gegeven moment liep ze er naartoe.
    
    De meisjes zagen haar aan komen schuifelen en het angstzweet brak hen uit.
    
    Antonia stopte voor de biechtstoel en het leek alsof ze zich aan het bedenken was welk gordijn ze het eerste ging openen. Ze trok het gordijn van het linker hokje het eerst open en stak haar hoofd erin.
    
    ‘Niemand!’ gromde ze en gelukkig keek ze niet door de kleine openingen in de tussenwand, want dan had ze de meisjes beslist zien zitten. Die beseften dat ze zo goed als zeker betrapt gingen worden, want het was wachten totdat Antonia het rechter hokje ging inspecteren. Ruth was extra bezorgd, want haar onderbroek lag nog op de grond. Wanneer
    
    Antonia, die tot de strengste hoorde, die vond, dan werd het voor haar nog erger. Ze moest dan maar zien uit te leggen waarom ze die had uitgetrokken. Het zweet parelde langs haar gezicht, wat ook kwam omdat ze even tevoren een orgasme had. De meisjes hielden elkaars hand vast, toen ze Antonia het gordijn van het hokje waarin zij zaten, zagen vastpakken. Op dat moment piepte de deur van de kapel een beetje en kwam zuster Ursula naar binnen.
    
    ‘Antonia, ze vermoedden ...
    ... dat
    
    Judith
    
    ergens in de tuin zit. Kom mee, want we hebben je hulp nodig!’
    
    De non liet het gordijn los en volgde de andere non naar de tuin. De diepe zucht van opluchting die Grace en Ruth slaakten was hard en lang. Ze zoenden elkaar op de mond en hielden zich enkele seconden in een stevige omhelzing vast. Ruth fluisterde: ‘Daar hebben we geluk gehad, schatje.’
    
    ‘Ja, zeg dat wel, ik moet er niet aan denken als Antonia ons gevonden had en dit aan Griselda had doorgeven.’
    
    ‘Inderdaad, want dan hadden we net als Judith ook kunnen vluchten en ons moeten verstoppen voor dat monster!’
    
    Ze kropen uit de biechtstoel en Ruth trok haar onderbroek weer aan. Ze fatsoeneerden hun uniform en klopten het stof van zich af. Even later gingen ze verder op zoek naar Judith, waar ieder spoor nog van ontbrak.
    
    Rebecca
    
    moest alleen op zoek naar Judith. Ze bleef, nadat Griselda de indeling gemaakt had, als enige over. Mokkend tjokte ze over de begane grond en kwam toevallig in hetzelfde noodtrappenhuis terecht waar eerder Judith in was gegaan. Ze liep de trap af en wilde zich gelijk omdraaien toen haar iets opviel. Ze zag een oude, houten deur die open was geweest.
    
    Een groot spinnenweb dat op de deur zat en naar de muur liep, was kapot getrokken. Dit kon alleen maar gebeurd zijn, doordat de deur open was geweest. Met veel moeite kreeg ze de deur opengeschoven en ze keek de schaars verlichte ruimte in. Ze schrok toen ze iemand op een divan zag liggen en besefte dat dit Judith kon zijn. Nerveus en ...
«1234»