1. Mini - 74


    Datum: 7-4-2021, Categorieën: Romantisch Auteur: Keith, Bron: Opwindend

    De volgende ochtend werd ik gewekt met koffie op bed. Joline zei, terwijl ze het kopje op het nachtkastje neerzette: “Goedemorgen… Lekker geslapen? Ben je klaar voor het schoolreisje?” Ik gniffelde. “Ik heb wel zin in een stukkie varen… Gisteren even gekeken: het wordt lekker weer vandaag volgens de KNMI: een graad of 18, windkracht 3 uit het zuidwesten en op een enkel buitje na, droog. Prima weer voor een stel piraten.”
    
    Rustig dronken we koffie en kleedden ons daarna aan. Spijkerbroek, overhemd, bodywarmer, bivakmuts en hoge wandelschoenen voor mij, spijkerbroek, blouse, trui, wandelschoenen en muts voor Joline. Ze had voor de gelegenheid haar haren als een krans om haar hoofd gevlochten. “Staat je prachtig, schat!” Ze keek me aan. “Zo blijft het ten minste strak zitten, ook in de wind.” Twee fleecejacks completeerden onze uitrusting. “Neem gerust een zonnebril mee. Zon op het water doet op den duur gewoon pijn aan je ogen.”
    
    Rond zeven uur waren we in Gorinchem, waar team drie al snel compleet was. Theo stak nog even zijn hoofd om de deur van de groepsruimte. “Zorgen de piraten ervoor dat de haven van Rotterdam open blijft? Oh, en Kees: ik heb het contract tussen Damen en DT op mijn bureau. Kom even kijken, alsjeblieft of daar geen rare dingen in staan…” Ik liep met hem mee en las het door. Het tarief per uur was beduidend hoger dan mijn uursalaris.
    
    “Ehh… Theo, als ik dit zo zie, begin ik te twijfelen of ik de snelweg niet moet oversteken en bij Damen aan de slag ...
    ... moet gaan…”
    
    Hij keek me aan. “Kees, als ik jou zo hoor, begin ik er aan te twijfelen of ik er goed aan heb gedaan om jouw contract voor onbepaalde tijd te vervroegen…” Ik grinnikte en las snel door. Vliegreis, hotel, overige kosten… kwam allemaal voor rekening van Damen. En, het belangrijkste: ik viel rechtstreeks onder Allard, met als escalatieniveau Charles. “Volgens mij prima, Theo. Voor de juridische kleine lettertjes zou ik Angelique er even naar laten kijken… Die heeft ervoor gestudeerd ten slotte.” Ik gniffelde even. Theo kneep zijn ogen samen en zei zachtjes: “Wat heb jij in je zin, meneer? Jij houdt iets voor mij verborgen. Daar hou ik niet zo van.” “Pak nog een bak koffie, Theo dan haal ik Joline eventjes…”
    
    Ik liep naar Joline. “Kun je even meekomen? Theo heeft je nodig…” In de gang fluisterde ik: “IJzer smeden als het heet is… Nú is het de tijd om met voorstel te komen om Angelique voor te stellen als bedrijfsjuriste en Marion als receptioniste!” Joline knikte. “Oké.” We liepen naar binnen en ik deed de deur dicht. “Jullie hebben samen iets bekokstoofd, dame en heer? Vertel!”
    
    Joline zei simpel: “Theo, hoeveel tijd ben jij kwijt aan het door-akkeren van contracten en juridisch geneuzel?” Hij antwoordde korzelig: “Teveel. Klotewerk. Soms doet Gertie dat voor me, maar die kan niet altijd en dan zit ik een middag te puzzelen op juridisch gezeik. Niet mijn hobby, verdomme. Pardon voor mijn taalgebruik, mevrouw.”
    
    Joline’s ogen lachten. “Als je dat ‘klotewerk’ ...
«1234...11»